14. Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw

Dit artikel maakt deel uit van een serie over aangeleerde, op religie gebaseerde, belemmerende overtuigingen en de mogelijke gevolgen die deze kunnen hebben. Doel van deze serie is: herkenning en erkenning. Doelgroep: (onbewust) betrokkenen /slachtoffers (zowel gelovig als niet meer gelovig), therapeuten en kerkwerkers. Deze serie laat bewust het waarheidsgehalte van de overtuigingen buiten beschouwing en zoomt enkel in op de mogelijke gevolgen. Deze mogelijke gevolgen zijn samengesteld aan de hand van meer dan 1000 reacties en mails van twijfelaars en (ex-)gelovigen. In dit artikel worden de meest genoemde en als ‘klachtengevend’ ervaren gevolgen besproken. Meer info over dit project: >KLIK<

Dit is deel 14. 

 

Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw

Voor veel (ex-)christenen een bekend lied, waarin gezongen wordt over de komst van de nieuwe hemel en aarde. Velen keken of kijken er halsreikend naar uit. Maranatha, kom spoedig, Heer! 

Wanneer het zover zou zijn, wist niemand. De dag zou komen als een dief in de nacht. Tegelijk moesten we waakzaam zijn en de tekenen der tijden verstaan. Ik herinner mij nog dat de dominee vertelde dat in Sudan christenen gekruisigd werden. Dit móest toch wel een teken zijn dat het einde nabij was. Het kon niet lang meer duren! Met een vriendin fantaseerde ik erover. Hoe zou het zijn? Wanneer zou het gebeuren? Waren we er écht klaar voor?

De bruiloft van het Lam. Dan zou Hij de wijn nieuw met ons drinken. We moesten zijn als de 5 wijze maagden en onze lampen brandende houden. Met vurige harten uitzien naar de Bruidegom. Soms stonden we zó in vuur en vlam dat het geen enkele zin meer leek te hebben om nog te leren voor een repetitie. Jezus zou immers spoedig weerkeren.

Alles zou goedkomen. Werd je gepest? Geeft niet, het komt straks wel goed. Nog heel even, dan komt God, die de wraak toekomt. Regel maar niet teveel voor de toekomst, verzamel je geen schatten op aarde. Koop maar geen huis of grote auto. Doe geen investeringen en bouw geen bestaan op. Deze aarde gaat immers voorbij. Assertief zijn en vragen om promotie heeft geen zin. Bloei maar gewoon waar je gezaaid bent. Nog een korte tijd en het is allemaal voorbij.

Ziekte of een sterfgeval? Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw… Je hoeft niet te huilen. Deze korte tijd van lijden weegt niet op tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard zal worden. Niet rouwen, maar uitzien. Halsreikend.

Ik heb als kind zo vaak de lucht afgetuurd. Kwam Jezus er al aan? Hoe meer ik in het nauw zat, hoe vaker ik naar boven keek. Hij móest nu echt komen…

Als ik een geluid hoorde dat ik niet thuis kon brengen, dacht ik meteen: dat kon de laatste bazuin wel eens zijn! In mijn dromen maakte ik de wederkomst vele malen mee, met verschillende uitkomsten over mijn eeuwige bestemming. Eén droom herinner ik mij nog levendig. De hemel had er tot mijn geruststelling een gezellig krakende houten vloer. De voorspelde bling bling hemelbouwmaterialen als glas, goud en parels, konden mij als kind al niet bekoren.

Als ik nadacht over de toekomst, dacht ik aan de hemel. Ik had een kinderlijke verwachting en beleving van de werkelijkheid. Ik reisde met gesloten ogen naar het onbekende land. Ik hield me niet bezig met het grotere geheel, met het milieu, met de aarde, met overbevolking. We waren hier maar kort, we hadden de opdracht ons te vermenigvuldigen en voor de rest zou God wel zorgen. Het leven was simpel en overzichtelijk. Klein en geborgen. Veilig in Gods hand. Ik hoefde alleen maar mijn lampje brandende te houden…

Mensen die met dit idee zijn opgevoed en later in hun leven anders tegen ‘de wederkomst’ aankijken, dit minder letterlijk nemen of zelfs helemaal niet meer geloven, kunnen het gevoel hebben dat ze veel zijn kwijtgeraakt. Ineens is er een toekomst waarvoor ze zélf aan de slag moeten. Wachten betekent dat er niks gebeurt. Dat is wel even andere koek dan rustig vertrouwen dat God het zal doen. Het leven kan overweldigend zijn, de verantwoordelijkheden van een volwassene kunnen voelen als te zwaar. Nog tientallen jaren kunnen mensen het gevoel hebben dat ze hier niet tegen opgewassen zijn. Ze zijn niet opgeleid voor maakbaarheid en voor verantwoordelijkheid. Dit kan verzet en machteloosheid oproepen. Mensen kunnen het gevoel hebben dat ze overvraagt worden (met bijbehorende klachten als depressie en burn-out) of ze trekken zich juist terug van hun verantwoordelijkheden en leiden een leven dat ze zo klein en overzichtelijk mogelijk houden. Ook kan je je ontheemd en onveilig voelen bij de gedachte dat je door moet gaan tot het bittere eind in plaats van dat God halverwege wel een keer zal ingrijpen en je zal verlossen uit deze ellende. Kortom, als je ooit in blind vertrouwen naar het beloofde land onderweg was, dan kan ‘geen flauw idee hebben waarnaar je onderweg bent’ een haast niet te verdragen beleving van de werkelijkheid zijn.

Ik wil met bovenstaande niet suggereren dat wanneer je gelooft dat er een wederkomst zal zijn of dat God (ooit) ingrijpt, je naïef en onverantwoordelijk bent. De ene christen is uiteraard de ander niet. Ik weet dat het gelukkig ook heel anders kan. In deze serie zoom ik echter in op de situaties waarin het misgaat. Het spijt mij wanneer iemand daardoor het gevoel heeft dat hem of haar, een groepering of religie onrecht wordt aangedaan.

 

Ik ben benieuwd of e.e.a. herkenbaar voor je is. Had of heb jij ook zo’n naïef beeld van de werkelijkheid? Of vind je het misschien niet naïef? Herken je dat het geloof in een nieuwe aarde passief kan maken? Herken je de schok wanneer je je realiseert dat je zélf aan je toekomst moet werken? Ik ben heel benieuwd en nodig je uit erover te vertellen. Laten we samen deze religieuze blauwdruk ontrafelen!

 

Met alle liefde,

Inge

 

PS: Ik lees al jullie reacties, maar wegens het hoge aantal mails dat ik krijg sinds ik deze serie ben begonnen, lukt het me nog niet om ook op de website te reageren. Ik zie jullie wel op elkaar reageren en vind dat heel fijn. Ik krijg ook regelmatig te horen dat mensen de reacties hier ook zo helpend vinden, dus weet dat het zeer gewaardeerd wordt! Dank jullie wel! <3 

About Inge Bosscha

Aandachtig, openhartig, (zelf)kritisch en verbindend. Trainer, coach en inspirator. Deskundige op het gebied van (het loslaten van) aangeleerde religieuze dogma's en belemmerende overtuigingen.

3 Responses

  1. Rita

    Inge, nogmaals, wat doe je dit goed, mooi en respectvol. Ik heb het 20 jaar geleden ook zelf moeten ondervinden en uitzoeken in al mijn twijfels op zoek naar de waarheid. Alsof die bestaat. Ooit voelde ik mij getroost en bemoedigd in dit lied ‘stil maar wacht maar, alles wordt nieuw’. Ik zong het vaak in mezelf. Als ik het niet meer wist kon ik gewoon stil zijn en afwachten…. Hoe fijn was dat ….
    Jouw vlogs zijn voor mij een terugblik in de tijd en mijn worsteling. Inmiddels voel ik mij VRIJ. .

Laat een reactie achter bij Marieke Reactie annuleren