Vrede

 

 

“Vertel me eens wat een sneeuwvlok weegt”, vroeg een hermelijn aan een duif. “Niets meer dan niets”, was het antwoord van de duif.

“In dat geval moet ik je een wonderbaarlijk verhaal vertellen”, zei de hermelijn. “Ik zat eens op een tak van een dennenboom, toen het zachtjes begon te sneeuwen. Omdat ik toch niets beters te doen had, begon ik de sneeuwvlokken te tellen die neerdaalden op de naalden en tak waar ik zat. Ik was precies bij nummer 3.741.952, toen de 3.741.953e sneeuwvlok op de tak viel. Niets meer dan niets, zeg je, maar de tak brak af.” De hermelijn liep weer verder.

De duif, al sinds de tijd van Noach een autoriteit in vredeszaken, dacht over het verhaal na en zei tenslotte in zichzelf: “Misschien ontbreekt er nog maar de stem van één mens om tot vrede in de wereld te komen.”

Bovenstaande verhaal en afbeelding komt van een kerstverhalenkaart uit 2008. Auteur: L. Kaniok.

Ik ben mij ervan bewust dat voor veel lezers de dagen rond kerst en jaarwisseling beladen zijn. Sommigen hebben (stil) verdriet om wat niet meer is of nooit was. De relatie met ouders, kinderen, broers, zussen en andere geliefden kan een bron van verdriet en teleurstelling zijn en dat kan deze dagen een extra zware lading geven.

Ik wens degene die het nodig heeft veel sterkte toe. Ik hoop dat er in deze donkere dagen lichtpuntjes zullen zijn. En dat het je lukt om deze te zien. Ik brand een kaarsje voor jou, als teken van hoop. Zelfs het zwartste zwart kan een gouden rand krijgen. Na de nacht komt altijd weer een morgen.

Hoe je ze ook doorbrengt, ik wens je goede dagen.

Blijf dicht bij jezelf en heb het daar goed. <3

 

Warme groet en veel liefs!

Inge Bosscha

 

 

About Inge Bosscha

Aandachtig, openhartig, (zelf)kritisch en verbindend. Trainer, coach en inspirator. Deskundige op het gebied van (het loslaten van) aangeleerde religieuze dogma's en belemmerende overtuigingen.

3 Responses

  1. Silvia

    Loslaten van, een voor mij JG-dogma kan wel vele jaren duren. Maar iedere keer een stapje voorwaarts, bereikt men uiteindelijk het doel. Vrede en vrijheid voor jezelf. Hoewel je je roots niet gemakkelijk zal vergeten, noch verloochenen. Het was een groot deel van je leven. Zoiets blijft je levenlang. Een plaatsje geven is een hele mooie optie, en een duidelijk streven om er te komen. Veel geluk en wijsheid gewenst voor degenen die er nog maar in het begin van staan. Het zal best lukken en goed komen. JIJ kan het ook. Alleen; Heb geduld. Met vallen en opstaan komt het zeker goed. Sterkte en veel Liefs

  2. Ik kan me een kerstmaaltijd herinneren waarin de plaats van mijn zoon angstvallig leeg bleef.
    Toen mijn vrouw en ik uitgegeten waren renden we beiden jankend weg.
    Nu wacht ik in vreugdevolle afwachting op mijn dochter.
    Het kan verkeren. Vreugde en verdriet vormen samen een geheel.
    Met dat (innerlijke) inzicht ben ik zelf ook geheeld.
    En denk zelfs tevreden terug aan mijn eigen verdriet.
    Zonder de bittere smaak van rouw is liefde niet mogelijk.
    Mijn zoon is weer teruggekeerd in mijzelf.
    De dood is geen werkelijke scheiding.

    Lieve kerstgroet.

Jouw reactie kan anderen tot steun zijn. Delen is helen! Dank je wel. :)