Alles open


In het stukje ‘de kracht van verbeelding’ beschreef ik hoe ik middels doodsimpele experimentjes voor mijzelf bevestigde wat ik al vermoedde: ik heb zelf een aandeel in hoe ik de wereld en mezelf ervaar. Afhankelijk van hoe ik de ‘afspraken’, die ik met mijn verstand aangenomen had, veranderde, veranderden ook mijn ervaringen.
Dit betekent voor mij dat ik, misschien wel in zeer grote mate, zelf bepalen kan hoe ik de wereld en mezelf ervaar.
Dit betekent voor mij ook, dat er niks meer vast staat en dat in principe alles open ligt.

Als ik een engel zie, kan dit een restant megalomaan ontwikkelde verbeeldingskracht uit mijn jeugd zijn (wellicht een waan), maar het kan ook zijn dat ik paranormaal begaafd ben. Kies ik voor een meer ‘wetenschappelijke’ benadering, mag ik mezelf al snel een atheïst noemen en krijg ik in bepaalde kringen wellicht medestanders. En wanneer ik mijzelf definieer als ‘spiritueel’, dan zitten mijn gelijkgestemden in andere kringen.

Ik sta erbij en ik kijk ernaar. Het zal allemaal wel. Ik bedoel dit overigens zeker niet onverschillig! Ik ervaar juist een diep respect en ook grote verwondering voor alles wat er is. Ik voel mezelf echter volledig tekort schieten om hier ook maar enige duiding aan te geven. En omdat ‘de ander’ het gezag over mijn leven verloren heeft, voel ik ook geen enkele behoefte om de duiding van een ander te volgen.

De dingen zijn wat ze zijn, ongeacht of ik ze waar kan nemen of niet en ongeacht of ik er een labeltje aan hang of niet.

Ik weet helemaal niks.
Ik ervaar alleen maar van alles en ik verwonder mij.

En eigenlijk vind ik dat wel genoeg.


Naar het volgende onderwerp:

Dogmatische opvoeding

Terug naar het begin van dit onderwerp:

Mijn weg naar dogmavrijheid


8 Responses

  1. Kan goed in je verhaal meevoelen. Ook je ervaring met ons voorstellingsvermogen. Was ooit “tor” (van het Evangelische Zendeling type) en toen het even nodig leek kon ik zo die “torrenbezieling” van vroeger weer oproepen en toepassen. Het leerde me ook hoe ons brein ons kan bepalen en hoe voorgeprogrammeerd we kunnen zijn. Maar dat te zien en te erkennen, helpt al.
    Wietze
    http://kinderen-van-god.blogspot.com/2014/10/introductie.html

    Liked by 1 persoon

  2. Marieke Visser

    Ook weer zo herkenbaar! Het had mijn verhaal kunnen zijn, alleen niet zo mooi verwoord uiteraard.
    Zelfde met: licht aan het eind vd tunnel. We kennen allemaal de sterfbedverhalen van mensen die Jezus zagen staan in hun laatste minuten. De iets minder gelovigen zagen dan alleen een tunnel met mooi licht. Ik wil daar niet cynisch over doen, dat bedoel ik niet, maar later las ik dat astronauten die zuurstoftekort hadden precies dezelfde ervaringen hadden, ze zagen engelen etc en wisten het echt zeker dat ze hogere dingen waarnamen.
    Oke, misschien is dit dan net iets anders dan het onderwerp wat Inge beschrijft, dit is dan meer hoe je lichaam je in de war kan brengen en hoe je dat vervolgens op verschillende manieren kunt interpreteren, al naar gelang je achtergrond.
    Of toch: een Goddelijke ervaring die ook anders verklaard kan worden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s