Dit artikel maakt deel uit van een serie over aangeleerde, op religie gebaseerde, belemmerende overtuigingen en de mogelijke gevolgen die deze kunnen hebben. Doel van deze serie is: herkenning en erkenning. Doelgroep: (onbewust) betrokkenen /slachtoffers (zowel gelovig als niet meer gelovig), therapeuten en kerkwerkers. Deze serie laat bewust het waarheidsgehalte van de overtuigingen buiten beschouwing en zoomt enkel in op de mogelijke gevolgen. Deze mogelijke gevolgen zijn samengesteld aan de hand van meer dan 1000 reacties en mails van twijfelaars en (ex-)gelovigen. In dit artikel worden de meest genoemde en als ‘klachtengevend’ ervaren gevolgen besproken. Meer info over dit project: >KLIK<

Dit is deel 9. 

 

Zonde tegen de Heilige Geest

 

Voor degenen die liever een filmpje kijken, klik op de afbeelding (van het filmpje) om naar het filmpje te gaan (opent op nieuwe pagina).

De ultieme dreiging bestond in de vorm van de zonde tegen de Heilige Geest. Wanneer je deze zonde had begaan, was er voor jou geen berouw of vergeving meer mogelijk en kwam je er bij God niet meer in. Het was dus van het grootste belang dat je deze zonde niet zou begaan. Punt was alleen dat niemand kon vertellen wat die zonde precies was.

Er waren wel verschillende theorieën over, maar die waren te vaag om het concreet te maken.

Mij was geleerd dat de zonde tegen de Heilige Geest te maken had met bewust zondigen en met lastering tegen de Heilige Geest, en dus tegen God. Maar hoe zag dat er in de praktijk uit? Wat zeiden of deden die mensen die deze zonde begingen dan? Ik dacht daar vaak over na. En elke keer weer raakte ik dan in paniek. Nee, niet aan denken! Voor God zijn je gedachten een open boek, straks telt dat ook als de zonde tegen de Heilige Geest! Druk het weg! Niet denken! Het was alsof ik mezelf – als beelddenker- opdroeg niet aan een roze olifant te denken… Onmogelijk en daardoor zeer beangstigend! Ik voelde altijd ergens in mijn achterhoofd de dreiging van de mogelijkheid dat ik die gedachten kon vormen of zelfs uiten. Ik wist niet of ik deze dreiging elke keer weer de kop in zou kunnen drukken en ik wantrouwde mezelf en de duivel, die mijn zwakke plek vast al had ontdekt.

Ook realiseerde ik me op een dag met een schok dat het koekje dat ik pikte uit de kast, bewust gestolen was! Ik had immers de hele tijd geweten dat ik dat niet mocht doen. Ik lette niet voor niets steeds op of ik mijn moeders voetstappen al hoorde.. Ik had bewust gezondigd! Was dit dan de zonde tegen de Heilige Geest?

Toen ik er jaren later tijdens catechisatie eindelijk naar durfde te vragen, zei de dominee geruststellend dat wanneer je bang was deze zonde gedaan te hebben, je hem niet had gedaan. Het gevolg was dat ik mezelf vanaf die dag afvroeg of ik wel écht bang was dat ik de zonde tegen de Heilige Geest had gedaan…

Ook was ik bang dat ik deze zonde in het verleden al had gedaan en dat ik inmiddels overgeleverd was aan mijn eigen kwaad. Dat God niet meer naar mij omkeek en dat ik mij onsterfelijk belachelijk maakte door nog met God te praten. Ik zou toch moeten weten dat hij niet meer naar mij luisterde! Ik voelde me dom, want ik wist het niet. Ik hoopte maar dat ik nog niet voor eeuwig uit de gunst was geraakt. Omdat ik in dat geval onherroepelijk op weg was naar de hel en ik niets kon doen om dat te stoppen. De gedachte dat die beslissing mogelijk al lang gemaakt was, kon me intense angst bezorgen.

Diezelfde angst zie en hoor ik ook in de verhalen van andere christenen, twijfelaars en kerkverlaters. Wanneer je anders – of niet meer gelovig bent geworden, kan het nog steeds zijn dat je af en toe angst voelt omdat je bang bent dat jouw huidige levensbeschouwing een rechtstreeks gevolg is van de zonde tegen de Heilige Geest. Dat je inmiddels ‘overgeleverd bent aan je eigen kwaad’ en misschien ben je diep van binnen soms nog wel eens bang dat ze toch gelijk hadden en dat het klopte toen ze zeiden ‘wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen’. Daarover gaat het in de volgende aflevering.

Meer lezen over de zonde tegen de Heilige Geest? >KLIK HIER< voor een blog uit 2015 over dit onderwerp.

Robert Plomp reageerde op Facebook op het filmpje dat bij deze aflevering hoort. Ik denk dat zijn woorden helpend kunnen zijn voor mensen die worstelen met angst voor de zonde tegen de Heilige Geest en daarom plaats ik ze hier, met zijn toestemming.

“Bedankt voor je filmpje. Herkenbaar, als kind/jong volwassene ook weleens mee bezig geweest. Nu niet meer, maar dat komt ook omdat ik denk beter te kunnen begrijpen wat er met de zonde tegen de Heilige Geest bedoeld wordt.

Ironisch genoeg is dat een uitspraak tegen ‘farizeeërs’.
Wat er gebeurde is dat zij tegen Jezus zeiden dat hij deed kon doen omdat hij van de duivel kwam. Vervolgens noemt Jezus dat de zonde tegen de zoon (tegen Jezus zelf dus), en zegt dat daar nog vergeving voor is. Maar de zonde tegen de Geest (dus beweren dat het werk van de Geest van de duivel komt) geen vergeving is.

Het is een uitspraak tegen kerkelijke verdeeldheid. Als de ene christen tegen de andere christen gaat zeggen dat zijn/haar werk van de duivel is, dan gaat het mis.

Lang verhaal / kort verhaal, het is een aanklacht tegen de betweters in de kerk die denken dat zij Gods verhaal vertellen, en alle andere stromingen/meningen bij de duivel vandaan komen. Het is een aanklacht tegen farizeeërs, niet tegen kinderen en onzekere gelovigen.”

Robert Plomp

 

Is dit herkenbaar? 

Graag ga ik met je in gesprek over de zonde tegen de Heilige Geest. En dan niet over de vraag of deze zonde wel of niet zou bestaan, maar over jouw ervaringen. Werd jij ook met dit concept grootgebracht? Wist jij precies wat ermee werd bedoeld? Was dit geruststellend voor je of juist niet? Was je bang dat je deze zonde zou doen of misschien zelfs al eens had gedaan? En hoe is dat nu? Ben je nog steeds wel eens bang dat je deze zonde hebt gedaan of zult doen? 

Met alle liefde,

Inge