Lieve mensen, 

De afgelopen tijd word ik steeds vaker gevraagd om lezingen en voorlichting te geven over geloofsstress, kerkpijn en religieus trauma. Dat raakt me. Dit werk voelt als mijn levensmissie. Het is spannend, maar ik doe het met volle overtuiging. 

Zoals velen van jullie weten, ben ik al bijna twintig jaar volledig arbeidsongeschikt. Ik leef van een WIA-uitkering op het bestaansminimum. Dat is geen probleem voor mij, ik ben dankbaar dat die basis er is en heb geleerd van weinig rond te komen. 

Maar mijn werk kost geld. 

Reiskosten. Verblijfskosten.  
En die kosten worden lang niet altijd volledig vergoed. 

De maandelijkse steun via Petjeaf en via mijn Dogmavrij-rekening maakt het mogelijk om mijn websites in de lucht te houden. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Maar nu ik vaker het land in ga voor lezingen, lopen de kosten sneller op dan er binnenkomt. 

Ik woon in Zeeland, bij Vlissingen. Dat betekent dat een enkele reis voor mij gemiddeld vier uur duurt. Vanwege mijn beperkte energie reis ik meestal een dag eerder en overnacht ik in de buurt van de lezing. 

Organisatoren bieden vaak liefdevol aan dat ik bij hen of bij iemand anders kan logeren. Dat waardeer ik enorm. Maar ik weet inmiddels dat ik alleen echt kan herstellen in een anonieme omgeving, met een eigen afgesloten kamer waar niemand iets van mij verwacht en ik me niet verplicht voel om min of meer sociaal te blijven doen. Dat is geen luxe, maar een voorwaarde om mijn energie zorgvuldig te bewaken. 

Hetzelfde geldt voor 1e klas reizen met de trein. Niet omdat ik dat chic vind – integendeel, ik vind het ontzettend ongemakkelijk – maar omdat ik een zitplek nodig heb. Als ik moet staan of overprikkeld raak, kan dat betekenen dat ik met migraine aankom en mijn lezing niet kan geven. Door hierin duidelijke keuzes te maken, heb ik gelukkig al lange tijd niet meer hoeven afzeggen. 

Bij vrijwel elke lezing leg ik financieel iets toe. Dat is niet erg, zolang er voldoende buffer is. Maar mijn Dogmavrij-rekening loopt sneller leeg dan me lief is. En als die leeg raakt, zal ik vaker nee moeten zeggen tegen uitnodigingen. 

Dat zou ik heel jammer vinden. Want dit werk is nodig. 
Ik zie telkens weer wat erkenning doet. Hoe mensen zichtbaar opgelucht zijn wanneer geloofsstress en religieuze schade eindelijk woorden krijgen. Hoe professionals binnen en buiten de kerk oprecht willen leren hoe het anders kan. 

Daarom vraag ik om structurele steun. 

Een kleine maandelijkse bijdrage – of eenmalige gift – geeft rust en continuïteit. Het zorgt ervoor dat ik minder hoef te rekenen en vaker ja kan zeggen. 

En wie niet kan bijdragen: delen van dit bericht helpt ook. 

Mijn missie is groter dan ikzelf. Ik doe wat binnen mijn mogelijkheden ligt, al ruim tien jaar. Maar ik kan dit niet alleen. 

Dank jullie wel, voor jullie vertrouwen, betrokkenheid en steun. 
Ook namens iedereen die door dit werk erkenning en ruimte vindt.  

Bijdragen kan via Petjeaf.com: https://petjeaf.com/ingebosscha, maar liever nog rechtstreeks op de Dogmavrij-rekening, want dan gaat er niets verloren aan kosten: NL30 ASNB 0706 7909 28 t.n.v. Dogmavrij.  

Enorm bedankt <3