Waarheidsbeleving


klein hartjeDe volledige tekst van dit artikel is met liefde geschreven voor zowel ‘nestblijvers’ als ‘nestverlaters’.

Wanneer ik mijn gevoelens probeer uit te drukken, maak ik daarbij gebruik van woorden en beelden die zo goed mogelijk aansluiten bij hoe ik het van binnen ervaar. Dit ervaren is echter zeer persoonlijk.

Zo zeg ik bijvoorbeeld over mijn proces van ‘nestverlating’ dat ik ‘over het hek ben gestapt’, waarop een ‘nestblijver’ verontwaardiging zou kunnen voelen, omdat hij helemaal geen ‘hek’ ervaart en zich bovendien vrij voelt in de wetenschap dat ‘alles geoorloofd’ is.
Ik ervaar mijn weg als ‘een weg naar bevrijding’, terwijl iemand uit de kerk die ik achterliet misschien zou kunnen vinden dat ik mij bevind op ‘de weg naar mijn ondergang’.

Erken elkaar!
Erken elkaar!

Ik zie mijzelf en alle mensen om mij heen, als mensen met ieder een eigen bril op. Met die bril krijgen we een bepaald uitzicht en dat uitzicht bepaald hoe wij onze werkelijkheid, onze wereld, ervaren.

Dit kan van persoon tot persoon verschillen.

Er zijn mensen die zich hier prima bij voelen. Deze mensen ervaren hun werkelijkheid enkel als hun persoonlijke werkelijkheid en zijn zich ervan bewust dat andere mensen een andere bril op kunnen hebben, met net zoveel recht. Zij zijn in staat om ruimte te geven aan andere inzichten.

Er zijn ook mensen die geleerd hebben dat er een bepaalde waarheid bestaat die voor iedereen geldt. Deze universele waarheid zou je alleen kunnen zien wanneer je door een bepaalde bril kijkt en het zou dan ook de bedoeling zijn dat alle mensen door deze bril (leren) kijken. Voor mensen die in één waarheid geloven kan het veel storender zijn wanneer iemand een andere bril draagt dan zij. Dit kan het gevoel geven dat die ander de verkeerde bril draagt. Zij zullen daardoor soms de neiging hebben om hier iets van te zeggen. En zelf zien zij dit wellicht als het geven van een waarschuwing aan iemand die geblinddoekt een ravijn in dreigt te stappen.
Kijk uit (mijn bril en zie het gevaar)!

Wij kunnen dus niet alleen van elkaar verschillen in onze opvattingen over wat waarheid is, maar ook in de manier waarop wij deze waarheid beleven. Bijvoorbeeld als ‘persoonlijk’ of als ‘algemeen geldend’.
Lees hier verder:
Voorkom een aanval


2 Responses

  1. Andries de Vries

    Dan moet je eerst goed definiëren wat zegenen is. Je kunt materieel zegenen, wat absoluut geen slechte manier van zegenen is, maar je kunt vanuit een religiegieuze gedachte een handeling willen verrichten aan anderen, ongeacht of ze nu wel of niet gelovig zijn. Het maakt namelijk helemaal niets uit of je iemand wel of niet op een geestelijke/spirituele manier zegent. Je kunt de aanwezigheid van God niet dichterbij de ander brengen dan hij al is. Er wordt vanuit kerkelijk/religieus denken dikwijls gedacht (zo is ons dat immers geleerd) dat iemand volledig afgescheiden kan zijn van God en dat wij in de rol van tussenpersoon zouden zijn als we hen bijvoorbeeld aanraken en dan een ‘zegen’ uitspreken. Niets is minder waar. Het koninkrijk van God en dus de aanwezigheid van God, is niet extern. Niet buiten ons, maar in ons.
    ‘Het koninkrijk van God is in binnen in jullie’ legde Jezus zijn toehoorders uit.
    Dat gold destijds evenzeer als vandaag de dag. We kunnen niet afgescheiden zijn van God, van zijn liefde en van zijn voortdurende zorg voor ons. Ongeacht of we gelovig zijn of niet. Zijn liefde heeft ons allen voortgebracht en is blijvend in ons.

Jouw reactie kan anderen tot steun zijn.