Voor mij was 2024 vooral het jaar waarin mijn boek Mantel van angst verscheen. Ik ben zo blij dat uitgeverij Kok Boekencentrum (KB) het wilde uitgeven! Ik had jaren daarvoor al bedacht dat ik hen als eerste mijn manuscript zou sturen. Toen Aart de Bonte – die toen nog voor KB werkte – mij in 2022 benaderde, voelde dat dan ook alsof ik de hoofdprijs had gewonnen. Alles klopte.  

De euforie bleek van korte duur toen kort daarna Aart van werkgever veranderde en ik een andere redacteur kreeg. Ik miste Aart. Ik had zijn enthousiasme gezien toen we om de tafel zaten om de plannen voor het boek te bespreken. Zijn houding en e-mails hadden me altijd het gevoel gegeven dat hij vast geloofde dat we iets moois gingen maken. Iets dat mensen echt goed zou doen.  

Na zijn vertrek begon ik steeds meer te twijfelen aan alles. Hoezo dacht ik dat ik wel een boek kon schrijven? Zouden er straks echt mensen zijn die mijn boek wilden lezen? Wat als Aart en ik de enige waren die geloofden dat het goed was om juist dit boek te schrijven? De onzekerheid sloeg zo hard toe, dat ik enkele maanden volledig geblokkeerd raakte.  

Dankzij mentale steun van vrienden lukte het uiteindelijk toch om weer in het schrijfzadel te komen. Het werd een zware tocht. Elke dag dompelde ik mezelf onder in de sfeer van schadelijke religie, het onderwerp van mijn boek. Elk restantje minderwaardigheidsgevoel dat nog in mijn systeem hing en afkomstig was uit mijn religieuze verleden, waar ik normaalgesproken geen last meer van had, leek nu samen te klonteren tot een enorme stoorzender. Ik voelde me niet in staat tot enig goeds. Diep van binnen wist ik heus wel dat ik iets goeds wilde doen en ook aan het doen was, maar ik twijfelde voortdurend of het niet beter kon.   

Ik had meer redactionele begeleiding nodig dan ik kreeg. Na een oproep op Facebook kreeg ik van jullie voldoende financiële steun om een professionele redacteur in te schakelen. Wat een verademing! Helaas was ook dit van beperkte duur, omdat deze redacteur te maken kreeg met persoonlijke omstandigheden, waardoor hij mij niet langer de begeleiding kon bieden die ik nodig had.  

De deadline naderde en onzekerheid en stress hielden me uit m’n slaap. Via een vriendin kwam ik in contact met een andere professionele redacteur, Co Woudsma. Ondanks dat het nog maar twee weken voor de deadline was, was hij bereid mijn volledige manuscript te behandelen. Een enorme spoedklus, maar dit deed niets af aan de deskundigheid en grondigheid waarmee hij te werk ging. Toen zijn eerste commentaren binnenkwamen, was ik zo opgelucht, dat de tranen over m’n wangen rolden. Dankzij Co durfde ik mijn manuscript te mailen naar de uitgever en werd de deadline gehaald!  

Maar voor het boek daadwerkelijk gedrukt werd, moest er nog heel wat gebeuren. Er werd bijvoorbeeld gekeken naar spelling, stijl en indeling. Ik ben onder de indruk van de uiterst zorgvuldige, respectvolle en deskundige manier waarop Janneke van Hoven mijn manuscript corrigeerde. Niets ontging haar! Toen ik de tekst met daarin de voorgestelde correcties terugkreeg, was ik ontroerd dat iemand zo betrokken met mijn manuscript was omgegaan. Wat deed dat goed!  

Daarnaast moest de gecorrigeerde tekst worden opgemaakt – passend binnen het aantal pagina´s – en moest worden bepaald wat de definitieve titel zou zijn en hoe de omslag eruit kwam te zien. Ik ben blij met de vriendelijke en duidelijke begeleiding van bureauredacteur en naamgenoot Inge Slings. Ze deed wat ze beloofde en daardoor wist ik weer wat beter waar ik aan toe was, wat mijn systeem erg fijn vindt!😉 Er moesten keuzes gemaakt worden waarbij ik soms even moest slikken, maar er kwam uiteindelijk een eindresultaat wat ik in mijn eentje nooit voor elkaar had gekregen.  

En terwijl ik me nog volop afvroeg of ik niks vergeten was en of ik écht recht had gedaan aan die duizenden verhalen die me zijn verteld, kreeg ik de eerste reacties van proeflezers binnen. ‘Onthullend’, ‘Ik moest een paar keer huilen. Vooral van opluchting’, ‘Dit boek moeten mijn gelovige ouders lezen! Ik weet zeker dat ze het zullen uitlezen’, ‘Respectvol en liefdevol’, ‘Zeer helder’. Dit hielp me geloven dat het misschien toch gelukt was. 

En toen werd Mantel van angst dan echt ‘geboren’, op 31 oktober, hervormingsdag. Wat was ik blij, maar ook: wat voelde ik me kwetsbaar. Nachtenlang kon ik nauwelijks slapen. Elke keer als ik wakker werd, pakte ik mijn telefoon (ja, ik weet dat je die eigenlijk niet op je nachtkastje moet leggen, maar hé, tig keer in de nacht naar beneden lopen leek me ook geen pretje 😉 ) en speurde ik het internet af om te zien of ik al een vernietigende review te pakken had. En of er überhaupt over mijn boek gesproken zou worden.   

En dat laatste werd er gelukkig volop! Mijn boek werd genoemd in het RD, het ND, de PZC, het AD, de Telegraaf en kreeg 4 sterren in de Trouw en in Volzin. Op Hebban en Goodreads geven de meeste lezers het boek 5 sterren. Na 4 dagen liet KB me weten dat ze met spoed een herdruk hadden moeten regelen. Wat ben ik blij en opgelucht dat Mantel van angst zo’n geweldige ontvangst krijgt van lezers, recensenten en deskundigen! Het mooist vind ik de persoonlijke reacties van mensen die me soms ontroerd laten weten hoeveel ze aan Mantel van angst hebben en hoe goed dit boek hen doet. Daar heb ik het voor gedaan!  

Het was hard werken en ik ben na dit alles dan ook echt wel een beetje ingestort. Ik lig veel op bed. Af en toe is er een (meestal telefonisch) interview of moet ik even kort ‘presteren’, bijvoorbeeld voor het geven van een lezing of het poseren voor een fotograaf, maar daarna duik ik weer m’n bed in om bij te komen. Op mijn website en op Facebook deel ik enthousiast krantenartikelen en mooie reviews, maar dat ik dat vanuit bed doe, zien jullie (gelukkig, haha!) niet. Misschien helpt het sommigen om te weten dat iets dat er aan de buitenkant misschien heel succesvol uitziet, ook nog zoveel andere kanten heeft. 😊 Ik hoop wel dat jullie begrijpen dat – ook in bed – de dankbaarheid uit m’n poriën komt!  

Ik had mijn boek niet kunnen schrijven zonder jullie mentale, praktische en financiële steun. Jullie vertrouwen – ook in het delen van die duizenden verhalen – was en is werkelijk goud waard. Dankzij jullie is er nu het boek Mantel van angst, waarin ik mijn missie verder tot uitvoer kon brengen.  

(Mijn missie is om zoveel mogelijk bekendheid te genereren voor het feit dat een religieuze opvoeding soms kan leiden tot onderdrukking, beschadiging of traumatisering. Herkenning en erkenning zijn namelijk cruciaal bij herstel en preventie. Vandaar dat ik deze boodschap niet alleen deel met betrokkenen, maar ook met predikanten, kerkwerkers, huisartsen, psychologen en andere professionals.) 

Ik hoop dat jullie me willen blijven steunen met mijn missie, die gewoon doorgaat. Daarbij helpt het vooral als mensen mijn boek lezen. Wil jij anderen helpen mijn boek te vinden? Wil je hen aanmoedigen het te gaan lezen? Je zou me daarmee niet alleen enorm helpen, maar ook heel blij maken. 😊  

Dit kan je doen:  

• Praat over mijn boek met anderen en op sociale media. Deel bijvoorbeeld een foto of een citaat dat jou aanspreekt. Leuk als je mij daarbij tagt!  
• Wees positief over het boek op Goodreads: https://www.goodreads.com/book/show/221755110-mantel-van-angst en op Hebban: https://www.hebban.nl/boek/mantel-van-angst-inge-bosscha Dit kan je doen:  * Geef het boek zoveel mogelijk sterren * Zet het op je ’to read’ – lijst * Markeer het als ‘favoriet’.  Hiermee schiet het omhoog in de bestsellerlijst.
• Plaats een recensie op websites als Bol, Bruna, Boekenwereld, of waar jij het boek hebt gekocht. 
• Zet mijn boek op je verlanglijstje bij Bol.com. (Dit kan ook als je het zelf niet hoeft te hebben, maar het wel een goed idee vindt als anderen het lezen) Daardoor komt mijn boek hoger te staan in de ranglijst ‘meest gewild’ en krijgen meer mensen het te zien. Je zet een boek op je verlanglijstje door te klikken op het hartje rechts van de afbeelding. https://www.bol.com/nl/nl/p/mantel-van-angst/9300000182263786/

Mantel van angst is een stem voor degenen waar te lang niet naar geluisterd werd. En die stem blijft klinken, ook in het nieuwe jaar.

Op naar een volgend hoofdstuk!  

Liefs,  Inge