Waarom kan ‘Ik zal voor je bidden’ soms heel liefdevol voelen en soms juist heel pijnlijk? In deze video onderzoek ik hoe goedbedoelde woorden onbedoeld afstand kunnen scheppen.

Ik verbind dit met de gulden regel (‘behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden’) en de platina regel (‘behandel de ander zoals de ander behandeld wil worden’).

Ook vertel ik hoe mijn ouders en ik hierin onze weg vonden en hoe we, ondanks onze verschillende levensbeschouwelijke overtuigingen, weer een manier vonden om ons met elkaar te verbinden.

Dit filmpje gaat niet over de vraag of je wel of niet voor iemand mag bidden. Het gaat over afstemming, respect en de ruimte die je een ander geeft om zichzelf te zijn.

Want iets goed bedoelen is niet altijd hetzelfde als iets goeds doen voor de ander.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Hoe ervaar jij de uitspraak ‘Ik zal voor je bidden’? Voelt die voor jou steunend, pijnlijk, of hangt dat af van de situatie? Laat het me weten in de reacties!

Dankjewel voor het kijken.

Hoofdstukken

00:00 Intro

01:25 Kledingexperiment

03:12 Steunend en verbindend

04:33 Storend en opdringerig

06:08 De gulden regel

06:53 De platina regel

07:41 Over de ander heen walsen

08:18 Ik zal voor je bidden

11:01 Nestgeur rondwapperen

11:49 Mijn ouders en ik

14:28 Hoop