Al 49 jaar!

Vandaag ben ik jarig. Over een jaar word ik 50! Onvoorstelbaar dat ik al bijna een halve eeuw hier ben. En wat voel ik mij fijn op de plek waar ik me de laatste jaren bevind. Die plek die eigenlijk geen plek is, maar een toestand, een manier van zijn.  

Lang heb ik gehoopt dat ik weer zou gaan geloven zoals vroeger. Ik verlangde vurig naar de vanzelfsprekende verbondenheid zoals die er ooit was met mijn ‘broeders en zusters’.  

Voor velen van hen ben ik nu geen schaap van de kudde meer, maar een bok of een wolf. Een gevaar voor de gemeenschap. Ik heb daar veel verdriet om gehad. Ik wilde geen afstand. Voor mij is er geen verschil. Schaap of bok, we zijn allemaal dieren.  

Meestal lukte het me om redelijk nuchter te denken: ach ja, ieder mag over mij denken wat ‘ie wil, ik ga daar niet over en het zegt meer over de bril waardoor iemand kijkt dan dat het werkelijk iets over mij zegt. Maar soms schrijnde het onrecht in elke cel en had ik wel willen schreeuwen: ‘Ik ben wél lief! Ik ben wél goed!’ 

Ik voel me nu juist méér verbonden met de Bron van al wat leeft. Ik geloof, hoop, vermoed dat er een grote scheppende kracht achter dit alles zit. Waar ik vol eerbied voor buig. En waarmee ik me met het klimmen van de jaren alleen maar dieper verbonden voel.  

Ik denk dat het niet uitmaakt hoe we aankijken tegen Wat of Wie hier mogelijk achter zit. We kunnen nooit méér hebben dan onze inzichten van dit moment. Dat kunnen aangeleerde inzichten zijn, of zelf ontdekte inzichten. Ze kunnen uit een oud – misschien zelfs wel heilig verklaard – boek komen of je zojuist zijn ingevallen. Niks daarvan garandeert dat het overeenkomt met de Werkelijkheid.  

De Werkelijkheid IS. Ongeacht hoe wij daar tegenaan kijken. En het Leven kent vele uitdrukkingsvormen. Ik durf er steeds meer op te vertrouwen dat dat juist de bedóeling is. Dat je je eigen vorm bent. Zo authentiek als je maar durft.  

Er zijn zoveel claims over wat of wie God zou zijn. Ik besloot maar gewoon naar de natuur te kijken. Dat lijkt me bij uitstek een openbaringsvorm van de Levensbron.  

En ik zag dat een bloem die in een grasperk opschiet zich niet aanpast omdat ‘een groene spriet zijn’ blijkbaar de norm is in haar omgeving. Ik zag hoe alles, ALLES, zichzelf uitdrukt. Schaamteloos. En ik besloot dat ik dat ook wilde.  

Dus ik liet los. Ik verviel tot iemand waarvan men schande spreekt. 

Maar voor mij zijn ‘heiligheid’ en ‘eerbied’ nog steeds kernbegrippen. Ik heb zó vaak met tranen op m’n wangen willen schreeuwen tegen iedereen die meent het te weten: ‘Doe die stevige stappers van je voeten, want de grond waarop je staat is heilig!’ 

Ik vermoed dat de Werkelijkheid zowel ons weten/geloven als ons niet weten/geloven volledig overstijgt en voorbijgaat. 

En waar me dat vroeger een gevoel van leegte en paniek gaf, geeft me dat nu rust. En ruimte.  

Ik mag.  

Al 49 jaar! 

About Inge Bosscha

-Voorlichter over geloofsstress, kerkpijn en religieus trauma -Initiatiefnemer van platform www.dogmavrij.nl en kennisbank www.religieustraumasyndroom.com -Auteur van Mantel van angst (2024, KokBoekencentrum/VBK media) -Aandachtig, openhartig en verbindend

15 Responses

  1. Ds. Bernd Hirschfeldt

    Je bent zeker lief en goed en je begrijpt beter dan de meesten dat God niet kenbaar is via ideeën en dogma’s, maar eerder via de werkelijkheid zelf. Via de natuur, in samenzijn. En God laat de mensen vrij, we mogen zelf nadenken en hoeven niet slaafs ‘Ja en amen’ te zeggen. Er zijn grote delen in de kerk waar men het helemaal met je eens is, wil ik maar zeggen, maar voel je vrij om het leven op een andere manier te ervaren en dank je wel voor al je werk en een mooie verjaardag gewenst met hen die van je houden.

  2. J.B.(Hans) van der Waal

    Ik ben 82. Mijn moeder die ook een klap van de molen van het gereformeerde kerkje van strontje had gehad stuurde me naar de zondagsschool op mijn zesde. Nou hel en verdoemenis preken -in mijn ogen toen al slap gelul-en na twee keer zei ik deze onzin wil ik nooit meer horen. Mijn moeder stond al weer klaar met de mattenklopper voor een pak slaag. Gelukkig was mijn vader thuis en zijn wil was wet maar op een zachtaardige manier -natuurlijk gezag- en die zei die jongen heeft groot gelijk. Hij had op zijn 15e of zo al met de kerk gebroken. Hij was een sociaal democraat in hart en nieren. Altijd in de weer voor anderen, daar konden die zogenaamd christelijke broeders wat van leren. Later heb ik met mijn hele familie gebroken. Mijn vader was toen al overleden. Mijn dochter 15 had ernstige astma-allergie en lag in het astma centrum in Davos. Werd er een brief naar haar toegestuurd het was een straf van God. Nou dat was voor mij het laatste druppeltje ik ben nooit meer op bezoek geweest en ook niet naar haar begrafenis -was trouwens ook niet uitgenodigd-meer dan prima. Je bent 49 je hebt nog een heel leven voor je laat het achter je “laat ze de pleuris krijgen” zo als wij vroeger in mijn amsterdamse volkswijk zeiden. Allemaal mooi hoor die woorden op de kansel op zondag maar zoals een goede vriend en mensenkenner pursang altijd zei: “gereformeerden-grote borrels, lichte vrouwen” . Kijk allemaal mooi die verhalen van jezus en je andere wang toekeren maar hij eindigde wel aan het kruis. In dat hele sprookjes boek genaamd de Bijbel staat in mijn ogen maar 1 goede zin: “wat je niet wilt dat jou geschiedt doe dat ook een ander niet”. Twijfel niet aan je eigen geloof, want ik lees in wat je schrijft dat je diep gelovig bent, maar dan wel in de geest van Spinoza.

  3. Gefeliciteerd met je verjaardag!
    49 jaar?! 😮 Jij oude doos! Nee, grapje hoor. 😁 Ik ben zelfs iets ouder, maar ssst… 😏

    Een “bok” of een “wolf” kan blijkbaar ook aangenaam zijn. Een etiket zegt helemaal niets. Soms noemt men mij zelfs “de duivel”. Geen probleem, het is maar een niets zeggend etiket vanuit een bepaald perspectief. Misschien moeten we dat als een compliment op nemen, zeker als je weet van waar het komt. 😉

    Allé, op naar het volgende rondje, rond de zon! Volgende maand is mijn rondje voltooid. Laten we nog eens door de ruimte scheuren! 🙂

    Geniet van jouw dag! 🥳🎂🍾🍷🎁

  4. Van harte Proficiat Inge,
    en nog vele gezonde & vruchtbare jaren toe gewenst!
    Waarbij jouw innerlijk Licht helder mag schijnen..
    Het Licht der Waarheid waar wij allemaal mee verbonden zijn.
    Op zielsniveau zijn we geen christen, moslim of boeddhist, wel vaak ziende blind.

    Het is de dogmatiek die mensen verdeelt in ‘gelovig’ en ‘seculier’
    zonder het goddelijke Mysterie te eren, waarvan Einstein zei
    ‘geen menselijk vernuft kan het volledig doorgronden.’
    We kunnen wel bewuste deelnemers van worden’.

    Groet, Aleksandra Plewa

  5. Jan-Koert Lange

    Van harte gefeliciteerd met jouw verjaardag en nog veel goede en gezonde jaren toegewenst. Prachtig en duidelijk verhaal, heel netjes en goed verwoord. Dank je wel.

  6. Akke

    Lieve Inge, ik heb afscheid genomen van dogma’s die ik niet begrijp. Niet herken in het leven wat ik leef. Ik wil echt en authentiek leven wie ik ten diepste ben. Juist als het gaat om heilige zaken. Onecht = ‘dodelijk’. Ik zoek mijn weg binnen het mysterie wat zich om mij heen ontvouwt. Overtuigingen komen en gaan. En ik ga op reis, open en nieuwsgierigheid. Het leven is een avontuur, mooi en pijnlijk. Ik leer elke dag

  7. Verena Post

    Hoi Inge, dit stukje heb ik gemist. Had even een hele drukke periode met de zorg voor mijn moeder, die was gevallen maar beter laat dan nooit 😉, nog van harte gefeliciteerd met je 49e verjaardag!! 😘😘 🦋🌹, liefs Verena

      1. coralfun0f69d445bd

        Hoi Inge, ze is twee keer in 2 maanden tijd gevallen, dus was heftige periode met veel stress ,maar nu gaat ze gelukkig weer goed!!

Laat een reactie achter bij A.W. PlewaReactie annuleren