15 maart – de dag van de deadline van mijn boek – mailde ik ’s avonds laat het manuscript naar uitgeverij KokBoekencentrum. Hoewel ik blij ben dat het eindelijk volbracht is, voel ik nog geen opluchting. Misschien komt dat pas als het boek echt naar de drukker gaat. Voor het zover is, moet er nog heel wat gebeuren. Er wordt bijvoorbeeld gekeken naar spelling, stijl en indeling. Daarnaast moet nog worden bepaald wat de definitieve titel zal zijn en hoe de omslag eruit komt te zien.

Ook in mijn hoofd gebeurt er veel. Ik vraag me af of ik niks vergeten ben. En of ik écht recht heb gedaan aan die duizenden verhalen die me zijn verteld. En of iemand dit überhaupt wil lezen.
Tegelijkertijd krijg ik reacties van proeflezers:

• Onthullend
• Ik moest een paar keer huilen. Vooral van opluchting.
• Dit boek moeten mijn gelovige ouders lezen! Ik weet zeker dat ze het zullen uitlezen.
• Respectvol en liefdevol
• Zeer helder

Dit helpt me geloven dat het misschien toch gelukt is. Zo voelt het soms ook echt. Alsof ik het boek schreef dat ik gewoon móést schrijven. En ook wílde schrijven. Voor iedereen (gelovig of niet meer gelovig) die een religieuze opvoeding heeft gehad. En voor degenen die de impact van een religieuze opvoeding beter willen begrijpen en zich inspannen voor gezonde groeperingen en individuen, zoals kerkwerkers, huisartsen en psychologen.

De Verschijningsdatum is vastgesteld op 31 oktober 2024, Hervormingsdag (prachtig toeval)!

Tekst op foto:

´Kruisig haar´
´Ze heeft gefaald´
´Dit is zeer ondermaats´
Ze weten het allemaal beter
in mijn schedelplaats.

Ik duik onder.
Verschuil me in een grot
waar niemand me zal zoeken
en liefde mij wikkelt
in zachte doeken.

Stilte schenkt haar geduld.
Duister voelt als fluweel.
Geen oordeel. Geen schuld.
Alleen en verbonden.
Gebroken en heel.

En als het tijd is
zal ik opstaan.
Ik zal het licht begroeten
en nieuwe grond voelen
onder mijn nieuwe voeten.