©Foto Jacob-Carl Pauw

Deze gastblog is van Jacob-Carl Pauw.

Tot mijn tweeëndertigste was het geloof in Jezus als Zoon van God en Redder van de wereld de belangrijkste realiteit in mijn leven. Ik kon me absoluut geen leven voorstellen zonder God. Alleen al het idee dat hij ook maar een moment uit mijn leven zou zijn was ondenkbaar. Mijn gebedsleven was intens en de Bijbel, die ik ruim zes keer heb uitgelezen in het Nederlands en Engels, was de leidraad voor mijn leven. Mijn verlangen was om elke dag in volle afhankelijkheid van God te leven en me in alles te laten leiden door de Heilige Geest. Ik had geleerd om God niet alleen te betrekken bij moeilijke keuzes en grote beslissingen, maar juist ook bij de kleine dingen in mijn leven. Want ik geloofde dat God honderd procent betrokken wilde zijn met zijn kinderen. Mijn relatie met Jezus was dus niet alleen maar een onderdeel van mijn leven, het was mijn leven!

In de zomer van 2022 gebeurde echter het ondenkbare, en binnen een maand was mijn geloof volledig ingestort!

Ik ben van huis uit Hervormd opgegroeid. Toen in 2004 de PKN ontstond gingen we als gezin op zoek naar een andere kerk. Na een jaar van kerk naar kerk te zijn gegaan, vonden we uiteindelijk onze plek in een Volle Evangeliegemeente. Hier kwam ik als 15-jarige jongen bewust tot geloof en werd Jezus echt persoonlijk voor mij. Ik leerde daar over de bijzondere gaven van de Heilige Geest, waaronder profetie en het spreken in tongen. Voor mij als tiener was dit een hele leerzame en spannende ontdekkingsreis, want het voelde alsof er een hele nieuwe, bovennatuurlijke wereld voor me openging. De wetenschap dat Jezus altijd dichtbij me was en het ervaren van de leiding van de Heilige Geest, maakte dat ik heel gelukkig in het leven stond. Ik wilde niets liever dan dicht bij God te zijn en een leven te leiden van volle overgave. Dat verlangen maakte dat ik me op 28 september 2008 op geloof liet dopen.

Achteraf is het uitgerekend deze Volle Evangeliegemeente geweest waar ik geestelijk heel erg onzeker ben gemaakt. Wanneer ik op mijn eigen manier met God sprak, dan voelde ik gewoon de kritiek van de voorgangster: “Dit is niet van God”, “dat is ziels” of “dit is van het vlees”. Ik werd meer dan eens in een groep voor het blok gezet; een keer omdat ik op mijn manier hardop een gebed van pure affectie naar God uitsprak, waarop de voorgangster haar hoofd schudde en hardop zei dat de Heer niet zat te wachten op lieve woorden. Tsja, zij kon het weten, want zij wandelde al zo lang met de Heer. Zelfs al kon ik het later rationeel relativeren, het hardnekkige gevoel van onzekerheid bleef.

In 2011 besloot ik om andere kerken te gaan ontdekken en andere christenen te ontmoeten, want mijn huidige gemeente was klein en op de zondagen na had ik weinig sociale contacten. Ik merkte dat ik de gewoonten en gebruiken van andere kerken vaak vergeleek met wat ik had geleerd in de Volle Evangeliegemeente, vooral als het aankwam op de manier van (aan)bidden en de bijzondere gaven van de Geest. Ik was er van overtuigd dat hoe ik het had geleerd de meest geestelijk volwassen manier was om het geloof te uiten. Maar andere (charismatische) kerken lieten mij zien dat het ook anders kon.

Op een zeker moment nam ik hedendaagse profetieën en geestelijke manifestaties niet meer voor lief. Ik begon kritische vragen te stellen als “Is dit wel Bijbels?”, of “hoe kunnen we woorden van God verifiëren?” Het toetsen aan de Bijbel bleek maar een ingewikkelde zaak te zijn omdat ik ontdekte hoe makkelijk je willekeurige Bijbelteksten naar eigen hand kunt zetten.

Uiteindelijk brak er voor mij een periode aan dat ik niets meer kon met subjectieve geestelijke ervaringen en manifestaties, die vaak ook nog eens met elkaar of met de Bijbel in strijd waren. De Bijbel werd voor mij het absolute gezag als énige Woord van God. Zo werd ik een ijverige christenfundamentalist die de Bijbel van A tot Z geloofde en honderd procent letterlijk nam. Ik begon me actief bezig te houden met apologetiek; de verdediging van het Christelijke geloof door middel van argumentatie. Ik leerde hoe ik tegenstrijdigheden in de Bijbel met elkaar kon harmoniseren en hoe ik bezwaren van atheïsten kon weerleggen.

Jarenlang keek ik door een gekleurde bril naar ongelovigen en Bijbelsceptici en luisterde ik selectief naar wat zij te zeggen hadden. Als iets wat ik geloofde niet leek te stroken met de feiten, dan wrong ik mezelf in bochten om er toch iets zinnigs van te maken. En anders legde ik me neer bij het idee dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn (Romeinen 11:33) of dat de verborgen dingen voor de Heere zijn (Deuteronomium 29:29). Later kwam ik erachter dat er een mooie term is voor dit geloofsmechanisme: Cognitieve Dissonantie.

Soms bekroop me het gevoel dat ik niet helemaal eerlijk was naar mezelf. Durfde ik mijn geloof wel écht uit te dagen? Nam ik de argumenten tegen de claims van de Bijbel wel écht serieus? Deze vraag begon door de jaren heen steeds meer aan me te knagen… Na een flinke strijd durfde ik in de zomer van 2022 eindelijk mijn eigen vooronderstellingen aan de kant te zetten en alles met een frisse blik te heronderzoeken. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat de Bijbel niets anders is dan puur mensenwerk met uiteenlopende levensopvattingen en christologieën.

Heb ik nu dan dé waarheid gevonden? Nee, maar ik ben wel tot hele nieuwe inzichten gekomen, waardoor ik het christelijke geloof achter me heb kunnen laten. Het leven is nu een grote ontdekkingsreis. En ja, deze shift heeft een flinke impact gehad op mij en mijn omgeving. Ook heb ik Ayahuasca-ceremonies en ademwerk nodig gehad om mijn religieuze trauma’s te verwerken, waaronder mijn angst voor de hel. Maar het was het allemaal waard, want het heeft de deur opengezet naar ware vrijheid!

©Jacob-Carl Pauw

Ben je geraakt door deze gastblog? Wil je reageren? Je kunt je reactie plaatsen onder dit bericht (even omlaag scrollen). LET OP: Opbouwende, verbindende en steunende reacties zijn zeer welkom, kritiek en felle discussies worden niet geplaatst of verwijderd. Gastbloggers op Dogmavrij wordt op deze manier een beschermde omgeving geboden om hun verhaal te vertellen.

Je kunt Jacob-Carl ook een persoonlijk berichtje sturen via zijn eigen website, die sowieso een aanrader is als je van prachtige en soms ook mysterieuze natuurfoto’s houdt: https://www.jacob-carl.nl/

Op Dogmavrij kan je lekker gratis lezen zonder reclame of betaalmuur. Zo sluiten we niemand buiten. Neemt niet weg dat er – naast veel liefde – tijd en geld in deze website wordt gestoken. Heb jij misschien iets (gehad) aan de artikelen, de series, de steungroep of andere projecten? Zou je dan willen overwegen om dit werk te steunen? Dat kan via http://petjeaf.com/ingebosscha Dank je wel!

Kan je wel wat steun gebruiken?

Lijkt het je fijn om mee te doen in een verborgen steun- en inspiratiegroep op Facebook? Je treft daar een actieve groep met ruim 400 groepsleden, een opbouwende, positieve sfeer, diepgang en openhartigheid over alles waar je tegenaan kunt lopen als je aangeleerde dogma’s loslaat of dat probeert te doen. >KLIK< voor meer informatie.

Zoek je hulp bij het loskomen van aangeleerde religieuze overtuigingen en/of de impact daarvan? >KLIK< voor een lijst met ervaringsdeskundige professionals.