Wie is God voor mij?

I Als je het mij als tienjarig meisje had gevraagd, had ik het wel geweten. Nee, geen man met een baard in een witte jurk, daarvoor was ik te goed onderwezen uit de heilige schriften. Eigenlijk had ik, geheel conform de opdracht om geen beeltenis van God te maken, geen plaatje van God in mijn […]

Pleidooi voor een lege stoel

Toen ik met een radicale christen aan tafel zat, in gesprek over ‘geloven’, begon ik mij steeds ongemakkelijker te voelen. Er werd door hem zoveel over en zelfs ook met God gesproken dat het haast leek of God bij ons aan tafel zat. Alsof de lege stoel naast ons ineens bezet was. En hoewel ik […]

De liefdesladder

Het meest houd ik van God en Jezus en dan van papa en mama en dan van mijn broertjes en zusjes en dan van mijn familie en dan van de mensen uit de kerk en dan van de mensen van de wereld en dan van mezelf. In mijn beleving was dit voor een goede christen […]

Ik ben een watje

Nu ik publiekelijk ben gaan staan in een soort schemergebied tussen gelovigen en ongelovigen, krijg ik van beide kanten reacties. Ik schreef hier al eerder over, maar wil er toch nog wat over kwijt. De laatste tijd krijg ik wel eens te horen dat ik te soft ben. Ik ben dan wel duidelijk over het […]

Achter elk onrecht zit weer ander onrecht

Misschien ervaren sommigen het als misplaatst, maar ik zie de wereldbevolking als één grote familie. Daar is niets romantisch aan, want de disfunctionaliteit druipt van ons mondiale ‘gezin’ af. Toch voel ik mij diep verbonden met al die verschillende mensen (en dieren!), waarvan de wieg op dezelfde planeet stond. We zijn hier allemaal geboren, we […]