Pijn genereert een eindeloze moeheid. Ik sluit de wereld met haar onrecht, leed en onverschilligheid zoveel mogelijk buiten. Langzaam komt de verstilling. De overgave aan wat is. Ik kom in een andere modus terecht. Dierlijker. Instinctiever. Dagen worden uren en uren minuten. Mijn missie is klein en groot tegelijkertijd: zorg dat ik voldoende drink, eet, slaap en beweeg. 

Via internet kan ik in verbinding blijven met anderen die ook – ieder op eigen manieren – worstelen. Door mijn slaapkamerraam hoor ik hoe de dagen van mijn buurtgenoten zijn. Ik hoor kinderen spelen op het veldje achter mijn huis, ik ruik wasgoed en later op de dag een barbecue. Ik hoor lachen, maar soms ook huilen of schreeuwen. Zoveel mensen die – naar ik veronderstel – allemaal proberen om zo goed mogelijk te leven. Net als ik.  

Ik kan intens genieten van mijn trage, eenvoudige en diepe leven. Soms lijkt het of ik meer of andere dingen opmerk dan degenen bij wie het leven met meer verplichtingen, verwachtingen en andere ‘ruis’ is ingericht. 

Diep vanuit de leegte komen inzichten die me zoveel vrede en vreugde geven dat ik er niet eens woorden voor ken. Het is alsof ik alleen nog maar vreemde talen kan spreken. Maar ik laaf me eraan. 

En het besef dat in ieder ander soortgelijke vreemde talen kunnen klinken en dat ieder ander een diepte in zich heeft waar sommigen nauwelijks weet van hebben, laat staan er ooit in zullen duiken, geeft me een gevoel van oneindigheid en verbondenheid. 

Het is Pinksteren. Het feest van de Heilige Geest. Ook voor mij is mijn geest heilig. Ik behoed mijn hart boven al wat er te bewaren is en ik keer mijn binnenste tot de kern of de bron van het leven. Liggend op bed voel ik in elke vezel dat ik leef en dat ik besta. Ik ben.  

En soms voelt het alsof ik word opgetild. Alsof ik niet alleen ben, maar ook ken. Alsof ik niet alleen hoor, maar ook antwoord. In een taal die ik nooit heb geleerd, maar die ik wel versta. En die gehoord wordt. Het is als een zucht, als de wind. Het is inademen en uitademen. Het is de taal van het hart. De taal van de Geest van het Leven.